حلقه گردیدن ما حلقه چشم میناست

آن سوی چرخ برون آ ز خود و ساغر گیر

نشئه می به دل شیشه همین رنگ نماست

سجده ما نه چو زاهد بود !ز بی بصری

قدمی رنجه کن از عشرت ما هیچ مپرس

خاک را جام طرب درخور نقش کف پاست

گوشه گیری نشود مانع پرواز هوس