قدمی رنجه کن از عشرت ما هیچ مپرس

نشئه می به دل شیشه همین رنگ نماست

سجده ما نه چو زاهد بود !ز بی بصری

حلقه گردیدن ما حلقه چشم میناست

خاک را جام طرب درخور نقش کف پاست

گوشه گیری نشود مانع پرواز هوس

این شرر گر همه در سنگ بود سر به هواست