هر کف خاکم به دام گردبادی مبتلاست

گر ز اسرار آگهی کم نیست قصان ازکمال

*ن خط پ * بار خواندی ابدایت ه انتهاست

بعد مردن هم نی ام بی حلقه زنجیر عشق

موی پیری می کشد مارا به طوف نیستی

شعله سان خاکستر ما جامه احرام ماست

سینه صافان را هنر نبود مگر اسباب فقر