هر گره در کوچه نی ناله ای را نقش پاست

غافل از عبرت فروشیهای عالم نیستم

هرکف خاکی اپن صحرا به چشمم توتیاست

روشن است ازبند بندم وحشت احوال دل

عاجزی را پیشوای سعی مقصد کرده ایم

بیشترنقش قدم ما را به منزل رهنماست

همچو دندان سخت رویان سنگ مینای خودند