چو صبح آن چه قفس موج می زند پر ماست

جنون پیامی اوهام داغ یاسم کرد

امید می تپد و نامه در پر عنقاست

به وهم نشئه آزادگی گرفتاریم

به خاک میکده اعجاز کرده اند خمیر

ز دست هرکه قدح گل کند ید بیضاست

چمن ز بندگی حسن اگر کند انکار