به خاک میکده اعجاز کرده اند خمیر

امید می تپد و نامه در پر عنقاست

به وهم نشئه آزادگی گرفتاریم

چو صبح آن چه قفس موج می زند پر ماست

ز دست هرکه قدح گل کند ید بیضاست

چمن ز بندگی حسن اگر کند انکار

خط بنفشه گواه ، مهر داغ لاله بجاست