آیینه از قلمرو صبح سعادت است

مشکن به شوخی نفس ، آیینه نمود

خاموشی حباب طلسم سلامت است

فرش است فیض هر دو جهان در صفای دل

گرد بلند و پست نفس گر رود به باد

بام و در بنای هوس جمله رفعت است

عمری ست دل به غفلت خودگریه می کند