کشتی بی دست و پاییها کنار رحمت است

قدردان غفلت خودگر نباشی جرم کیست

آنچه عصیان خوانده ای آیینه دار رحمت است

کو دماغ آنکه ما از ناخدا منت کشیم

نیست باک از حادثاتم در پناه بیخودی

گردش رنگی که من دارم حصار رحمت است

سبحه دیگر به ذکر مغفرت درکار نیست