نیست باک از حادثاتم در پناه بیخودی

آنچه عصیان خوانده ای آیینه دار رحمت است

کو دماغ آنکه ما از ناخدا منت کشیم

کشتی بی دست و پاییها کنار رحمت است

گردش رنگی که من دارم حصار رحمت است

سبحه دیگر به ذکر مغفرت درکار نیست

تا نفس باقی ست هستی در شمار رحمت است