ما و من از صاف طبعان انفعال فطرت است

از جهان زینسان که دل برخاست گویا برنخاست

پا به سنگ و دعوی پرواز ننگ اگهی ست

نام هرگز جز در افواه از نگینها برنخاست

تا فرو ناورد سر، قلقل ز مینا برنخاست

تهمت وضع غرور از ناتوانی می کشیم

ناله تعظیم غم دل بود از ما برنخاست