تا فرو ناورد سر، قلقل ز مینا برنخاست

پا به سنگ و دعوی پرواز ننگ اگهی ست

نام هرگز جز در افواه از نگینها برنخاست

ما و من از صاف طبعان انفعال فطرت است

تهمت وضع غرور از ناتوانی می کشیم

ناله تعظیم غم دل بود از ما برنخاست

دامن دل از غبار آه چین پیدا نکرد