چه نقشهاکه نبست آرزو به پرده شوق

ز خود فرامشی من همیشه دریاد است

هجوم شوق ندانم چه مدعا دارد

ز سینه تا سرکویت غبار فریاد است

خیال موی میان توکلک بهزاد است

مشو ز ناله نی غافل ای نشاط پرست

که شمع انجمن عمر روشن از باد است