خیال موی میان توکلک بهزاد است

هجوم شوق ندانم چه مدعا دارد

ز سینه تا سرکویت غبار فریاد است

چه نقشهاکه نبست آرزو به پرده شوق

مشو ز ناله نی غافل ای نشاط پرست

که شمع انجمن عمر روشن از باد است

حدیث زهد رهاکن قلندری آموز