مشو ز ناله نی غافل ای نشاط پرست

ز سینه تا سرکویت غبار فریاد است

چه نقشهاکه نبست آرزو به پرده شوق

خیال موی میان توکلک بهزاد است

که شمع انجمن عمر روشن از باد است

حدیث زهد رهاکن قلندری آموز

چه جای دانه تسبیح و دام اوراد است