ز سایه مژه اوکناره گیر، ای دل

چه جای دانه تسبیح و دام اوراد است

صفای سینه غنیمت شمار و عشرت کن

که کار تیره دلان چون غبار بر باد است

تو خسته بالی و این سبزه دست صیاد است

غبار هستی من ناله می دهد بر باد

دگرچه می کنی ای اشک وقت امداد است