درپای سوزنت گره؟؟ته لنگر است

از عاجزان بترس که آیینه محیط

چون گل ، به جنبش نفس باد ابتراست

پیوند دل به تار نفس دام زندگی ست

در بحر انتظارکه قعرش پدید نیست

اشکی که بر سر مژه ای سوخت گوهر است

جزوهم نیست نشئه شور دماغ خلق