پیوند دل به تار نفس دام زندگی ست

بالین حباب و وحشت امواج بستر است

از عاجزان بترس که آیینه محیط

چون گل ، به جنبش نفس باد ابتراست

درپای سوزنت گره؟؟ته لنگر است

در بحر انتظارکه قعرش پدید نیست

اشکی که بر سر مژه ای سوخت گوهر است