در رگ حوصله ، خونی که نداری جگر است

در چنین عرصه که عام است پرافشانی شوق

مشت خاک تواگرخشک فروماند تر است

دعوی عشق و سر از تیغ جفا دزدیدن

طینت راست روان کلفت تلخی نکشد

گره نی لب چسبیده ذوق شکر است

هرکس از قافله موج گهر آگه نیست