به این گرانی دل بیدل از من مایوس

سحر چوآینه گیرد نفس شب تار است

چه ممکن است ز افتادگی گذشتن ما

که خوابناک ضعیفیم و سایه دیوار است

صدا اگر همه گردد بلندکهسار است