شکستن جرس رنگ سخت غماز است

کجا رویم که سرمنزلی به دست آریم

چو خط دایره انجام ما هم آغاز است

نهفه نیست پی کاروان حسرت ما

هزار زخم نمابان به سینه می دزدد

دلی که شانه ش زلف اهد راز است

مخور فریب که حیرت دلیل آگاهیست