نگه به پرده چشمم هجوم آواز است

ز شور حیرت من گوش عالمی باز است

درین طربکده شوق ذره تا خورشید

به هرچه می نگری با نگاه گلباز است

به مرگ، حسرت دیدار، کم نمی گردد