درین طربکده شوق ذره تا خورشید

ز شور حیرت من گوش عالمی باز است

نگه به پرده چشمم هجوم آواز است

به هرچه می نگری با نگاه گلباز است

به مرگ، حسرت دیدار، کم نمی گردد

نگه به بستن مژگان تمام انداز است