چوزاهد آن همه نتوان به درد تقوا مرد

هنوز سلسله موج گل جنون خیز است

گداختیم نفسها به جستجوی مراد

هوای وادی امید آتش آمیز است

اگرنه طبع سقیمی چه جای پرهیزاست

ز فیض چاک دل انداز ناله ای داریم

چوغنچه تنگ مشومرغ ما سحرخیزاست