چوغنچه تنگ مشومرغ ما سحرخیزاست

چوزاهد آن همه نتوان به درد تقوا مرد

اگرنه طبع سقیمی چه جای پرهیزاست

ز فیض چاک دل انداز ناله ای داریم

کدام شعله براین صفحه دامن افشان رفت

که سینه نسخه پرویزن شرربیز است

چگونه تلخ نگردد به کوهکن می عیش