آیینه روی گر ننماید قفا بس است

محتاج نیست حسن به آرایش دگر

گل را ز غنچه تکمه بند قبا بس است

از دل به هر خیال قناعت نموده ایم

گوهرصفت ز منت دریوزه محیط

درکاسه جبین تو آب حیا بس است

واماندگی به هر قدم اینجا بهانه جوست