درکاسه جبین تو آب حیا بس است

از دل به هر خیال قناعت نموده ایم

آیینه روی گر ننماید قفا بس است

گوهرصفت ز منت دریوزه محیط

واماندگی به هر قدم اینجا بهانه جوست

گر خار نیست آبله هم زیر پا بس است

گر درخورکفایت هرکس نصیبه ای است