گوهرصفت ز منت دریوزه محیط

گل را ز غنچه تکمه بند قبا بس است

از دل به هر خیال قناعت نموده ایم

آیینه روی گر ننماید قفا بس است

درکاسه جبین تو آب حیا بس است

واماندگی به هر قدم اینجا بهانه جوست

گر خار نیست آبله هم زیر پا بس است