ای محرم حیاکف پا از جبین خوش است

در عرض دستگاه نکوشد دماغ جود

دست رسا به کوتهی آستین خوش است

پستی گزین وبال رعونت نمی کشد

پا در رکاب فکر اقامت چه می کنی

زان خانه ای که می روی از خویش زین خوش است

پرواز اگر به عالم انست دلیل نیست