پرواز اگر به عالم انست دلیل نیست

ای محرم حیاکف پا از جبین خوش است

پا در رکاب فکر اقامت چه می کنی

زان خانه ای که می روی از خویش زین خوش است

زین رنج بال و پر قفس آهنین خوش است

با شمع گفتم از چه سرت می دهی به باد

گفت آن سری که سجده ندارد چنین خوش است