گر هما بال گشاید به سر من تیغ است

شیشه را سرکشی خویش نشانده ست به خون

گردن بی ادبان را رگ گردن تیغ است

منت سایه ی اقبال ز آتش کم نیست

خاک تسلیم به سرکن که درین دش ت هلاک

تو نداری سپر و درکف دشمن تیغ است

نتوان از نفس سوختگان ایمن بود