ز صیدگاه تعلق همین سراغت بس

که سیم و زر ز فزونی ودیعت خاک است

فروغ جوهر هرکس به قدر همت اوست

به چشم آتش اگر سرمه ای است خاشاک است

که هرکجا دلی آویخته ا ست فتراک است

نگه ز دیده ی ما پرتوی نداد برون

چراغ آینه از دودمان امساک است