هیچ موجودی به عرض شوق ناقص جلوه نیست

ریشه ام گل کردن چاک گریبان دل است

حیرت آبینه با شوخی نمی گردد بدل

بیخود آن جلوه ام تکلیف هوشم مشکل است

ذره هم در رقص موهومی که داردکامل است

بسکه هر عضوم اثرپرورده بیداد اوست

رنگ اگر در خون من یابی حنای قاتل است