بیخود آن جلوه ام تکلیف هوشم مشکل است

دانه مجنون سرشت مزرع رسواییم

ریشه ام گل کردن چاک گریبان دل است

حیرت آبینه با شوخی نمی گردد بدل

هیچ موجودی به عرض شوق ناقص جلوه نیست

ذره هم در رقص موهومی که داردکامل است

بسکه هر عضوم اثرپرورده بیداد اوست