غرقه صدکلفتم از عجز من غافان مباش

ذره هم در رقص موهومی که داردکامل است

بسکه هر عضوم اثرپرورده بیداد اوست

رنگ اگر در خون من یابی حنای قاتل است

هر نفس کز سینه ام سر می کشد دست دل است

عرض نیرنگ تپشهای مرا تکرارنیست

اشک هر مژگان زدنها رنگ دیگر بسمل است