در پناه شعله ، راحت بر وریم از فیض عشق

ریشه تاک از دویدن چون عرق آرد مل است

طبع ما تنها اسیر دستگاه عیش نیست

تا بگیرد دل غم بی ناخنی هم چنگل است

داغ سودا بر سر ما سایه برگ گل است

شور مستی های ما خجلت کش افلاس نیست

تا شکستن شیشه ما آشیان قلقل است