داغ سودا بر سر ما سایه برگ گل است

طبع ما تنها اسیر دستگاه عیش نیست

تا بگیرد دل غم بی ناخنی هم چنگل است

در پناه شعله ، راحت بر وریم از فیض عشق

شور مستی های ما خجلت کش افلاس نیست

تا شکستن شیشه ما آشیان قلقل است

پیر گشتی با هجوم گریه باید ساختن