شور مستی های ما خجلت کش افلاس نیست

تا بگیرد دل غم بی ناخنی هم چنگل است

در پناه شعله ، راحت بر وریم از فیض عشق

داغ سودا بر سر ما سایه برگ گل است

تا شکستن شیشه ما آشیان قلقل است

پیر گشتی با هجوم گریه باید ساختن

سیل این صحرا همه در حلقه چشم پل است