بحر، بر موج گهر، حکم روانی می کرد

بیشتر دست نگارین بتان جای دل است

چون طلب سوخت نفس ، گریه روان می گردد

اشک یکسر قدم آبله فرسای دل است

گفت : معذور، که در دامن من ، پای دل است

درد، مشکل که ازین دایره بیرون تازد

آنچه در ای شکست آمده مینای دل است