گه تپشگاه فغان ، گاه جنون می خندد

شام گردی ز جنون تازی سودای دل است

مجمر اینجا همه گوش است بر آواز سپند

آسمان خانه زنبور ز غوغای دل است

برق تازی که در آیینه اخفای دل است

نیست حرفی که ازین نقطه نیاید بیرون

شور ساز دو جهان اسم معمای دل است