شور ساز دو جهان اسم معمای دل است

گه تپشگاه فغان ، گاه جنون می خندد

برق تازی که در آیینه اخفای دل است

نیست حرفی که ازین نقطه نیاید بیرون

نه همین اشک به توفان تپش می غلتد

داغ هم زورق توفانی دریای دل است

شیشه بی خون جگر کی گذرد از سر جام