شیشه بی خون جگر کی گذرد از سر جام

شور ساز دو جهان اسم معمای دل است

نه همین اشک به توفان تپش می غلتد

داغ هم زورق توفانی دریای دل است

چشم حیرت زده ام آبله پای دل است

حسن بی پرده و من سر به گریبان خیال

اینکه منع نگهم می کند ایمای دل است