داغ هم زورق توفانی دریای دل است

نیست حرفی که ازین نقطه نیاید بیرون

شور ساز دو جهان اسم معمای دل است

نه همین اشک به توفان تپش می غلتد

شیشه بی خون جگر کی گذرد از سر جام

چشم حیرت زده ام آبله پای دل است

حسن بی پرده و من سر به گریبان خیال