بیدل از عجز وغرور فقروجاه ما مپرس

تا درتن آیینه پیداییم عالم عالم است

ازتعلق یک سر مو قطع ننمودیم حیف

تیغ تسلیمی که ما داریم پرنازک دم است

تا نفس باقی ست زین آهنگ ، صد زیر و بم است