دل با دوجهان تشنگی حرص چه سازد

غیر از دهن مار جهان جمله سموم است

بی وضع ملایم نتوان بست ره ظلم

دیوار و در خانه زنبور ز موم است

بریک چه بی آب ز صد دلو هجوم است

از عاریت هرچه بود، عارگزینید

مسرور امانات جهول است و ظلوم است