از عاریت هرچه بود، عارگزینید

دیوار و در خانه زنبور ز موم است

دل با دوجهان تشنگی حرص چه سازد

بریک چه بی آب ز صد دلو هجوم است

مسرور امانات جهول است و ظلوم است

بیدل تو جنونی کن و زین ورطه به در زن

عالم همه زندانی تقلید و رسوم است