گریان بود آن موم که با شعله ندیم است

فیض نظرکیست که درگلشن امکان

هر برگ گل امروزکف دست کلیم است

جزکاهش جان نیست ز همصحبت سرکش

بر صاف ضمیران بود آشوب حوادث

صد موج کشاکش به سر در یتیم است

پیوسته پر آواز بودکاسه خالی