غیر خاموشی دلیل عجز نتوان بافتن

ذره را آیینه ای گر هست چشم روزن است

بر جنون زن گر کند تنگی لباس عافیت

غنچه را بعد از پریشانی گریبان دامن است

شعله ما، تا زبان دارد سراپا گردن است

شوق ما را ای طلب پامال جمعیت مخواه

خون بسمل گر پریشان نقش بنددگلشن است