هیچکس را نیست از دام رگ نخوت خلاص

شانه سان ما را به مژگان قطع این ره کردن است

از امل جمعیت دل وقف غارت کرده ایم

ریشه گر افسون نخواند دانه ما خرمن است

سرو هم در لاف آزادی سراپا گردن است

در محیط حادثات دهر مانند حباب

از دم خاموشی ما شمع هستی روشن است