غنچه تا سر درگریبان است پا در دامن است

اطلس افلاک بیش ازپرده چشمی نبود

چون نگه عریانی ام از تنگی پیراهن است

نیست از مشق ادب در فکر خویش افتادنم

واصلان را سرمه می باشد غبار حادثات

چشم ماهی از سواد موج دریا روشن است

لاله سان از عبرت حال دل پرخون مپرس