هر کجا بی خانمانی هست صید زلف اوست

این گهر در خاک هم با قعر عمان آشناست

سوختن، خاشاک را هم رنگ آتش می کند

هرقدر بیگانه ایم از خویش جانان آشناست

این کمند ناز با شام غریبان آشناست

گرد خط در دور حسنش ابر عالمگیرشد

طالع موری که با دست سلیمان آشناست